Jakarta

IMG_2918

Ik ben eindelijk in Jakarta en ik ben helemaal verkleumd! Vanuit het hotel in Kanchanaburi stappen we in een pendelbusje met airco, het is hier koud! We rijden naar het station en stappen hier over in een taxi met airco, ook weer koud dus. Daarna door het vliegtuig in met airco, je raadt het al, het is weer koud! Nadat we na een vlucht van 4 uur geland zijn in Jakarta staat hier een steenkoude taxi op ons te wachten. Na  een rit van 3 kwartier bibberend in de taxi komen we bij ons hotel aan en wat ben ik blij dat ik kan uitstappen. Ein-de-lijk warmte!! Wat heerlijk! Ik had nooit verwacht dat ik het, nota bene in Azië, koud zou gaan krijgen. Ik ben hier ook totaal niet op voorbereid. Ik heb slechts 23 kilo aan rokjes, jurkjes, korte broekjes en topjes bij mij 🙂

De aankomst met het vliegtuig boven Jakarta was echt heel erg mooi! Het was al donker en je zag al de duizenden lichtjes van de stad. Echt prachtig! Check hiervoor het filmpje hieronder:

Benny was onze chauffeur van het vliegveld in Jakarta naar het hotel. Benny sprak gebrekkig Engels maar heeft de hele rit non-stop in het Engels/Maleis tegen ons gekletst. Hij noemde ons ‘Mister  Randy’ en ‘ Miss Rose’. Benny was vooral in gesprek met ‘Mister Randy’ en dat was best hilarisch! Ik heb nog nooit twee mensen zo langs elkaar heen horen praten. Als Randy iets vroeg over de Pasar Malam vertelde Benny iets over de barretjes en discotheken en wanneer Randy doorvroeg over barretjes op loopafstand vertelde Benny heel serieus dat je inderdaad overal in Jakarta kan lopen. Links/ rechts het maakte niet uit je kon écht overal wel lopen. Dit ging ongeveer 45 minuten zo door en ik heb mij werkelijk bescheurd.

Eenmaal in hotel hebben we onze spulletjes in de kamer gezet en zijn we bij het zwembad gaan zitten. Het zwembad is het centrum van de begane grond. Bijzonder keuze vind ik, aangezien het zwembad wordt omringt door het restaurant, de receptie en de loungeruimte. Het nodigt niet erg uit om in je bikini, met je badhanddoekje, door een vol restaurant te lopen. Wanneer je dit toch zou doen lig je daarna nogal te kijk in het zwembad aangezien alles eromheen van glas is. Wij zijn er dus maar lekker gaan zitten en hebben wat te drinken besteld. Uiteraard ging dit gepaard met nasi en sateh. Dit was echt heerlijk! Inmiddels was het een uurtje of 1 ’s nachts dus tijd om te gaan slapen.

IMG_4236

De volgende ochtend gaan we Jakarta in. Jakarta is een wereldstad en heeft bijna 10 miljoen inwoners. We willen lekker ergens buiten de deur ontbijten en gaan op pad. Na zo’n 100 meter lopen komen we bij een enorm kruispunt. Er staan wel ergens stoplichten maar daar trekt niemand zich iets van aan. Voor voetgangers is er helemaal niets geregeld en het is een kwestie van voorrang nemen in plaats van voorrang krijgen. Na 5 minuten hoofdschuddend, van link naar rechts kijkend, te hebben gestaan besluiten we de gok maar te wagen. Met gevaar voor eigen leven rennen we naar de overkant en gelukkig trappen de auto’s en scooters die van alle kanten aankomen op de rem. Toen kwamen we eenmaal aan de overkant waren kwamen we erachter dat er aan die kant van de straat niet veel te doen is en er ook geen eettentjes zijn. Maar weer met gevaar voor eigen leven terug het kruispunt over dus.

We lopen richting het Monumen Nasional en komen een heel erg leuk marktje tegen.

IMG_4242

Ondank dat we zijn gewaarschuwd om niet van de straat te eten kunnen we het toch niet laten. We zien allemaal eetkraampjes en we bestellen wat nasi rames. Het is uiteraard weer erg lekker. We lopen het markje nog even over om onze weg te vervolgen naar het Monumen Nasional. Dit is een 137 meter hoge toren midden in Jakarta. Dit monument staat voor de onafhankelijkheidsstrijd van Indonesië.

Het gehele gebied eromheen is lekker rustig want er mag geen verkeer komen. Enkel de tourtreintjes die toeristen rondrijden. We lopen over een mooie brede straat richting het momument en achter ons komt er een vrouw aanlopen die ons aanspreekt. Ze heeft het over “picture, picture”. Ik wil mijn hand uitsteken om haar telefoon aan te pakken, in de veronderstelling dat zij graag wil dat ik een foto van haar en haar gezin ga maken. Maar dat blijkt niet het geval. Nee, ze wil met haar gezin én met ons op de foto. Ik en Ran kijken elkaar een beetje verbaasd en ik denk ‘Ach, waarom ook niet.’ Dan weet ik ook eens even hoe celebreties zich altijd voelen;) We maken een foto en lopen weer door. Nog geen 50 meter verder komen er een paar giechelende meisjes op ons af lopen. Of ze wel met mij op de foto mogen. Maar natuurlijk dames.We hebben nog zo’n 5 keer moeten poseren voordat we bij het monument aankwamen. Het voelde toch wat vreemd maar toch ook wel weer grappig om mee te maken. Wanneer gebeurt je dit nou!

Het Monumen National is een heel mooi gebouw.

IMG_4254

Er is maar 1 ingang en wij staan net aan de andere kant dus moeten er helemaal omheen lopen. Bij de ingang aangekomen kopen we een kaartje en gaan naar binnen. Het is binnen lekker koel, geen koude airco gelukkig, en de vloer zit vol bezaaid met mensen. Iedereen geniet van de koele plek. Wij besluiten ook even plaats te nemen op de grond, gewoon omdat het kan..

IMG_4269

Na genoeg afgekoeld te zijn lopen we naar de eerste verdieping van het monument. De bovenste verdieping is helaas gesloten. Ook op de eerste verdieping kan je mooi wegkijken en zien we een gedeelte van Jakarta. We lopen helemaal rond en genieten van het uitzicht.

IMG_4272

Terwijl ik wat foto’s aan het maken ben komen er weer 2, ik schat 15-jarige, meisjes aan die met mij op de foto willen. De dames nemen de tijd. Eerst de één, dan de ander. Dan nog samen en ook nog in verschillende poses. Ik ben er klaar mee! Ik vraag de dames nog wel even waarom ze nou met mij op de foto willen. ‘ Is it because i’m white?’ (dat ik die zin ooit zou gaan uitspreken!) ‘ Yes’  antwoord één van de meisjes met als vervolg ‘and because you’re beautiful’. Smelt! Het waren 2 prachtige dames en dat heb ik hen, nadat ik ze bedankt hebt, ook verteld. Wat een schatjes!

We willen door en lopen weer naar beneden. Ik ga nog even op de trap zitten terwijl Randy nog even rondkijkt. Ik zit nog geen 5 seconden of er komt weer een hele familie op mij af. Ook hier weer op de foto, de één na de ander. Terwijl ik mijn hollywoodsmile weer opzet bedenk ik mij dat ik stiekem toch wel blij ben dat ik niet perse heel getalenteerd ben of ergens enorm in uitblink. Want je zou maar beroemd zijn en dit toch de hele dag moeten meemaken, dan wordt je werkelijk toch gillend gek!

En nu gaan we echt door! Na nog wat rond te hebben gelopen besluiten we een taxi te nemen naar het Batavia. Dit is het oude,  gedeelte van Jakarta.Hier staan nog veel oude koloniale panden. Uiteindelijk komen we bij deze oude ‘Engelse’ brug.

IMG_4300

We lopen wat rond en komen op een heel klein marktje. Ik wil wat water kopen en loop naar een klein winkeltje. De jongen spreekt een klein beetje Engels en ik vraag hem of er en lokale markt in de buurt is. Ik wil heel graag naar een grotere, lokale markt. Een markt waar de ‘locals’ hun boodschappen doen zeg maar. De jongen zegt er wel één te weten en brengt ons naar de bestuurder van een tuk-tuk. Deze man is aan het eten en springt meteen op om naar zijn tuk-tuk te lopen. Wij zeggen hem dat hij gerust zijn eten eerst kan opeten en dit doet hij dan ook. Ondertussen worden we, vooral ik aangezien ik er blanker uitzie dan Randy, aangestaard en bekeken. Dit is een plekje waar geen toeristen komen dus zulke blanke mensen hebben ze nog niet eerder gezien. Wanneer de bestuurder klaar is met eten vertrekken we. We zitten een kleine 10 minuten in de tuk-tuk en komen vervolgens aan bij een ENORME Mall. De bestuurder kijkt ons heel blij aan denk dat hij ons heeft gebracht waar wij naartoe wilden. Het contrast kon niet groter zijn. Ik wilde naar een indonesische lokale markt en kom uit bij een mega grote westerse Mall. We besluiten toch maar uit te stappen. Nu we er toch zijn gaan we ook maar een kijkje nemen binnen. Het is een 6-verdiepingen tellend gebouw die oneindig lang is. Er is zelfs een heus basketbalveld in het gebouw waar ook even een potje wordt gespeeld.

IMG_4322

Ik kijk even rond en ben op zich snel klaar. Randy daarentegen kijkt zijn ogen uit en ik zie dat hij hier voorlopig nog niet klaar is. Ik struin beneden wat rond en Randy gaat alle verdiepingen af. Als we elkaar een tijd later weer treffen gaan we buiten zitten om wat te drinken. Onder het genot van een risoles besluiten we wat te gaan facetimen met familieleden. We zitten heerlijk bij het water en er begint een bandje te spelen. We genieten nog van een drankje en nemen dan weer een taxi terug naar het hotel.

Bij het hotel frissen we ons even op om vervolgens door te gaan naar de Skye Rooftop Bar. Een taxi haalt ons op en breng ons naar de BCA-tower. Bovenop dit gebouw, op de 56e verdieping, ligt de Skye Rooftop Bar. Wanneer we met de taxi aankomen, wordt deze grondig gecontroleerd. De achterklep moet open en de taxichauffeur vertelt dat ze hier controleren omdat ze bang zijn voor een terroristische aanslag. We zijn door de controle heen en komen binnen in een ontzettend luxe gebouw. Ook wijzelf moeten door een controlepoortje en zodra ook dit akkoord is lopen we door naar de liften. Hier staat ook weer iemand te wachten die met je meeloopt naar de lift en zelfs het knopje van de lift voor je indrukt. We komen aan op de 56e verdieping en worden door 2 dames ontvangen. We lopen naar de Skye Rooftop Bar en ik ben overdonderd door het het uitzicht. Wauw!! Je hebt hier echt een prachtig uitzicht over heel Jakarta. Wat is dit mooi! Natuurlijk moet ik het uitzicht meteen even vastleggen.

IMG_2891

1472414126472

Hierna bestellen we een cocktail en biertje aan de bar. We lopen weer terug om met ons drankje in de hand van het uitzicht te genieten. Er komt vooraan de bar een tafeltje vrij waar wij de rest van de avond doorbrengen. Dit is genieten!! We kletsen wat over de vakantie en wat we allemaal nog willen gaan doen. We hebben namelijk nog niets vastgelegd of besproken. We willen de volgende dag door naar Bandung en besluiten dit per trein te gaan doen. Ondertussen zoeken we wat naar hotels en na een leuk hotel te hebben gevonden wordt deze meteen geboekt. De komende dagen zijn wij weer onder de panne! We rekenen af bij de Skye Rooftop Bar en aangezien het hier ietsjes duurder is dan de rest van Jakarta mogen we weer lekker met biljetten smijten. 1 euro is namelijk ongeveer 15.000 rupiah dus je hebt al snel een paar miljoen op zak. Heerlijk dat aftikken van die biljetten. Daar kan ik dan wel weer aan wennen 😉 Waren het maar euro’s! We gaan weer met de taxi naar het hotel en duiken ons bedje in.

Next destination: Bandung!

I’ll keep you posted.

Liefs Roos

3 gedachten over “Jakarta

Geef een reactie