Bandung

IMG_4678

Het is 08:30 uur ’s morgens en we zijn net 5 minuutjes wakker als er op de deur wordt geklopt. De roomservice komt een heerlijk Indonesian Breakfast brengen. Nasi goreng met kip en wat vers fruit. Ik ben normaal gesproken verslaafd aan mijn broodje pindakaas iedere dag maar die mis ik hier totaal niet. Ik geniet van de nasi goreng al vind ik de pittige kip toch nog net iets to much voor de vroege ochtend. Die schuif ik door naar Randy.

IMG_4362

We maken ons klaar voor vertrek want we gaan naar Bandung. De voormalig woonplaats van mijn opa en oma. We worden met de taxi opgehaald en gaan naar het station. Hier zouden we middels een 3,5 uur durende treinreis naar Bandung reizen. Althans, dit was de bedoeling. De trein is om 12:30 uur vertrokken maar anderhalf uur later staan we nog steeds, net iets voorbij het station van Jakarta, stil. Er wordt niets omgeroepen dus we hebben geen idee waarom we hier staan. We staan stil voor een piepklein huisje die de spoorlijn dus in de voortuin heeft liggen. Ik kijk verder rond en zie een enorme krottenwijk. Wat een triest gezicht is dit! En wat een verschil met een paar honderd meter terug in Jakarta. Kleine kinderen spelen naast het spoor en er is geen plekje te bekennen waar geen vuilnis ligt.

IMG_4366

IMG_4367

Na anderhalf uur stil te hebben gestaan gaan we eindelijk weer rijden. Hoe verder weg we rijden hoe mooier de natuur wordt. We rijden de prachtige bergen in waar de spoorlijn af en toe zo schuin ligt dat je het gevoel hebt in een hoek van 90 graden te hangen. We zitten ‘eerste klas’ en dit komt overeen met de tweede klas in Nederland. Al heb je hier wel degelijk wat meer beenruimte. Onderweg komen er mensen langs met wat te eten en te drinken. Ik geniet van de treinreis en het uitzicht en zit ondertussen wat te schrijven.

IMG_4404

Om 17:30 uur komen we eindelijk in Bandung aan. Het is hier voor Indonesische begrippen, en voor die van mij, best fris.

IMG_4459

Het is hier ongeveer 24 graden. We pakken een taxi naar ons hotel en gooien onze spullen in de kamer. We lopen vanuit ons hotel de levendige straat Braga in. We zien een leuk tentje en besluiten hier te gaan eten. Nadat we zijn uitgegeten besluiten we online opzoek te gaan naar een gids. We hadden een eerste poging gewaagd bij het hotel maar hier kwamen we niet verder. Online heb je hele leuke sites waar lokale gidsen zich aanbieden. We willen namelijk niet met een georganiseerde tour op pad maar met een privé gids die ons de mooie en niet toeristische plekjes van Bandung kan laten zien. Ik besluit een ober aan te spreken en vraag hem of hij misschien een gids kent die ook Engels spreekt. De ober zegt wel iemand te weten en gaat het aan zijn ‘friend’ vragen. De ‘friend’ is de beveiliger en we zien we beveiliger weglopen om vervolgens nooit meer terug te komen. Wij dachten dat hier niets uit zou komen. Even later komt de ober terug dat ‘het’ nog maar 10 minuten zal duren. Wij hebben geen idee wat er gaat gebeuren maar we wachten maar af.

Even later komt er een mager, ietwat verlegen ogend, mannetje op ons af lopen. De ober vertelt ons dat dit de gids is. De gids stelt zich voor als `Benny’. Ja inderdaad, weer een Benny. Benny is, zal later blijken, net zo’n kletskous als de vorige Benny. Benny spreekt vloeiend Engels en zelfs wat Nederlands. Hij stelde zichzelf voor met: ‘Hello, I’m Benny en ik ben de beste gids in Bandung’. Ik had mijn twijfels over deze gids en ik zag de twijfel ook bij Randy. Benny komt bij ons aan tafel zitten en overhandigd ons een groot geel schrijfboek. Hier staan allemaal verhalen in van toeristen die een dagje met Benny op pad zijn geweest. De één nog enthousiaster dan de ander! Nadat we heel wat lovende verhalen hebben gelezen vertel ik Benny dat er erg mooie verhalen in zijn boek staan. Nu komt Benny los. Hij vertelt dat hij al iets van 20 jaar gids is en het erg leuk vindt om toeristen rond te leiden. Hij zal ons bekende plekjes laten zien maar ook naar plekken brengen waar geen andere toeristen komen. We zitten ontzettend gezellig te kletsen en we besluiten om met Benny in zee te gaan. Benny vertelde dat hij dan nu weer naar huis gaat want hij lag eigenlijk te slapen en is uit zijn bed gebeld. Benny wil altijd de mensen eerst ontmoeten met wie hij op pad gaat vandaar dat hij helemaal vanuit zijn huis, zo’n 30 minuten bij ons vandaan, naar ons toe is gekomen. Wij hadden geen idee, dus hebben hem gezegd maar snel weer verder te gaan slapen. Benny pakt zijn spulletjes, loopt weg en roept al lachend “ de ballen!”.

De volgende ochtend worden we om 8 uur opgehaald. Benny heeft zelf geen auto dus hij heeft een auto en chauffeur geregeld. Best handig eigenlijk, want zo kan Benny de hele weg omgekeerd voorin de auto zitten om met ons kletsen. We rijden naar het zuiden van Bandung en Benny vertelt al veel over de stad en over de trip die we vandaag gaan maken. Tussendoor kletsen we over het leven,over de islam, wat we vinden van de doodstraf en over de rest van onze reis. We vertellen wat we nog in de planning hebben en dat we waarschijnlijk nog te veel willen doen in de te korte tijd die we hier nog hebben.

We startten bij een plek waar de Kopi Luwak koffie vandaan komt. Deze luwak katten eten rode koffiebessen. De pit van deze besjes wordt teruggevonden in de ontlasting van de dieren. Deze pitten worden eruit gehaald en gewassen en gedroogd om vervolgens geroosterd te worden. Deze koffie schijnt goed te zijn voor de bloedcirculatie, tegen suikerziekte en vermindert de kans op kanker. We zien de beestjes, die familie zijn van de kat, en zien hoe de bonen buiten liggen te drogen. Dit zijn de meest dure bonen die er in de wereld zijn. In Nederland betaal je voor een kilo ongeveer 300 euro. Ik drink geen koffie dus proberen zit er voor mij niet in maar Randy uiteraard wel. Hij vindt het, ondanks dat het een beetje slappe koffie is, wel een lekker bakkie.

IMG_4497

We vervolgen onze weg naar de Kawah Putih Krater. Dit is een krater van de vulkaan Patuha en staat ook wel bekend als de ‘Witte Krater’. We rijden met de auto het terrein op en stappen hier over in een minibusje. We rijden richting de krater en als we uitstappen komt de geur van zwavel ons al tegemoet. Niet prettig! Er lopen allemaal mensen die mondkapjes verkopen maar die weigeren we. We lopen een lange trap naar beneden en zien dan een prachtige krater.

IMG_4540

Echt heel erg mooi! Wees blij dat je het niet kan ruiken want de geur was echt niet te harden. Het sloeg enorm op je keel. Je kon er dus ook niet te lang rondhangen. Al kregen we van Benny alle tijd. We konden er zo lang blijven als dat wij zelf zouden willen, het maakte niets uit! Ondanks dat het een bekende trekpleister is, verbaasde het mij dat er niet zo heel veel toeristen waren. Het is namelijk wel echt prachtig! Die lichte rook die boven het groengekleurde water hangt, ik heb nog nooit zoiets gezien! Na een half uurtje trek ik het echt niet meer en krijg ik last van mijn keel. We gaan weer terug naar de auto waar Benny en chauffeur zitten te wachten.

We gaan verder zuidwaarts en komen echt de mooiste theeplantages tegen. De één nog mooier dan de ander! We stoppen een aantal keer om te genieten van het uitzicht. Op een gegeven moment komen we bij een theeplantage waar we naar boven mogen lopen. Aan deze kant van Bandung worden de bladeren voor de groene thee verbouwd, vandaar alle groene plantages. Aan de andere kant van Bandung wordt de traditionele zwarte thee verbouwd. We lopen, nee we klimmen, naar boven en hebben een geweldig uitzicht!

IMG_4565

IMG_5601

We rijden nog een stukje verder en komen volgens Benny nu bij een nog mooiere theeplantage. En hij heeft gelijk! Ook hier kunnen we een heel stuk doorheen wandelen en dat doen we dan ook. Benny wil graag als fotograaf fungeren dus we laten onze dure camera bij Benny achter (die vertrouwen we inmiddels volledig) en gaan het veld in.

IMG_5604

We lopen een heel stuk totdat we bij grote stenen komen en hier klimmen we op. Wat een prachtig uitzicht! Ik vind het ontzettend mooi om de theeplantages nu eens in het echt te zien. Ik heb ze vaak genoeg op internet of op oude filmpje van mijn opa en oma gezien, maar nu zie ik ze zelf eindelijk.

IMG_4628

Nadat we weer terug zijn rijden we nog verder de prachtige bergen in en stoppen af en toe om te genieten van het uitzicht. Ondertussen vertelt Benny honderduit over Bandung en Indonesië. Zo vertelt hij dat Indonesië in totaal 250 miljoen inwoners heeft. Indonesië bestaat in totaal uit bijna 18000 eilanden. Hiervan zijn ongeveer 6000 eilanden bewoond. Java is het kleinste eiland van de 5 grootste eilanden maar heeft wel weer de meeste inwoners, ruim 140 miljoen. De mensen wonen hier op Java omdat het de meest vruchtbare grond heeft. Door de vruchtbare grond wordt er veel rijst en thee verbouwd. Borneo is het grooste eiland van Indonesië maar heeft ‘maar’ 11 miljoen inwoners. Bandung is echt een oude Nederlandse stad en alle straatnamen waren tot in de jaren ’60 nog in het Nederlands. Bandung ligt hoger in de bergen van Java en hierdoor is het hier wat frisser. Veel bewoners uit Jakarta en Yogjakarta komen in het weekend naar Bandung om hier even wat af te koelen.

IMG_4476

Na een paar stops komen we aan bij de hotspring Rengganis Ciwidey. Dit is een vulkaan met een natuurlijke warmwaterbron. Het is zo’n 15 minuten lopen naar boven en de route ernaartoe, en het uitzicht onderweg, is echt geweldig mooi! Minutenlang staar ik voor mij uit en geniet ik van het uitzicht. De bergen, de groene natuur en het geluid van het kletterende water op de achtergrond. In één woord: Wauw!

IMG_4678

We zijn bijna boven en zien de warmtedampen al naar boven komen. We moeten hier weer naar beneden en Benny loopt ons voor. Ondertussen vertelt hij over de verschillende gedeeltes die we tegenkomen. Er zijn gedeelten waar je het water niet in wilt aangezien het daar 200 graden is. Als je er een eitje ingooit is deze binnen een minuut gekookt. Ook sommige stenen eromheen zijn zo heet dat je je sigaret ermee kan aansteken, laat Benny zien. Ik voel de heerlijke warmte langs mij heen gaan en en we lopen een paar schattige bruggetjes over om vervolgens bij de baden aan te komen die een wat fijner temperatuurtje hebben.

IMG_4651

Er is hier geen toerist te bekennen en er zijn wat locals aan het baden. Er zijn kleine omkleedruimtes en wij trekken onze zwemspullen aan. We moeten beginnen bij het minst warme bad, al is deze alsnog 30 graden. Echt heerlijk!!! Er zit verder niemand in en ik geniet van de warmte. Het zijn ondiepe baden waar je in sommige gedeeltes op de grond kan zitten en andere gedeeltes op je knieën zit. Na hier een tijdje te hebben gechilled gaan we door naar een nog iets warmer bad, het is hier zo’n 38 graden. De locals die hier net zaten te baden zijn weg en ik neem plaats onder een heerlijk warme straal water. Ik wist meteen dat ik hier voorlopig niet meer weg zou komen. Ondertussen begon het keihard te regenen. Het was een combinatie van ijskoude regendruppels en heerlijk warm water uit de bron. Hmm, dit was echt een heerlijke combi! De regen hield maar niet op dus ik besloot nog even te verplaatsen naar een nog warmer bad. Na hier een tijdje gedobberd te hebben liep ik terug naar het huisje waar Benny met al onze spullen zat te wachten. Benny, die nog geen 50 kilo weegt, stond te trillen als een rietje. De arme man had het steenkoud. Het begon inderdaad af te koelen. Met mijn handdoek om mij heen zitten we in een schattig rieten huisje te wachten tot de regen ophoudt. Dit duurt zeker een half uur en pas dan gaan wij weer naar boven. Benny is ondertussen met één van de locals, onder een paraplu, naar boven gelopen en zorgde dat er heerlijke nasi goreng voor ons klaarstond. Na dit naar binnen te hebben gepeuzeld beginnen we weer aan de weg terug naar beneden. Nogmaals staan we stil en we maken opnieuw foto’s van het mooie uitzicht. Alsof deze foto’s nu heel veel anders zullen zijn dan op de heenweg 😉

IMG_4660

Wanneer we net 1 minuut in de auto zitten begint het weer te plenzen. We gaan weer terug naar het hotel en onderweg begint het donker te worden. Dit gaat overigens bizar snel. Binnen no time is het helemaal donker. We rijden door de gezellig drukke straatjes van Bandung. Ik ben gek op dit soort straatjes en zou er zo dagenlang doorheen kunnen rijden. Al het leven speelt zich buiten af. Mensen zitten voor hun winkeltjes of voor hun eetkraam. Daarnaast zijn er nog tig mobiele eetkraampjes. Voetpaden kennen ze hier niet dus iedereen loopt gewoon tussen de auto’s en scooters door. Er zitten met gemak 2 volwassenen en 3 kinderen op een scooter en ook hier rijdt alles en iedereen door elkaar heen. Je rijbewijs kan je gewoon kopen bij de politie nadat je wat geoefend hebt met wat vrienden of familie. Zoals Benny het zo mooi verwoordde: ‘ The rule about traffic in Indonesia, is that there are nu rules’. Dit klopt helemaal. Al moet ik zeggen dat ik er ook snel aan wen. Ik twijfel al niet eens meer bij het oversteken maar ga gewoon. De ervaring is dat ze toch wel stoppen 🙂

IMG_4714

Onderweg stoppen we nog even omdat Benny ons zijn favoriete Indonesische lekkernij wil laten proeven namelijk Martabak. Het wordt gemaakt door een jongen van een leuk mobiel eetkraampje. Ondertussen spelen er wat kinderen naast de hete pan met kokosolie. Na zo’n 10 minuten is ons gerecht klaar en we nemen het mee de auto in. Het moet warm gegeten worden dus we moeten het meteen opeten. Benny zei dat we zouden liegen als we zouden zeggen dat we het niet lekker zouden vinden. En dat klopt, het was echt erg lekker!

IMG_4720

Inmiddels zijn we bijna weer terug bij ons hotel en we praten nog wat over onze verdere reis. Benny heeft genoeg tips over wat we nog moeten gaan zien en bezoeken. We geven aan heel graag met een lokale gids op pad te willen en dat we hierna graag naar Yogja willen. Benny geeft aan daar wel een vriend te hebben en die wordt meteen voor ons gebeld. Ik vertel Benny verder wat we nog allemaal in de planning hebben en hij vertelt ons wat hij ons wel en niet adviseert. Hij pakt zijn telefoon erbij en laat ons allerlei prachtige plaatjes zien van al het moois dat hier nog op Java te zien is. Ik ben onder de indruk en zie locaties waarvan ik het bestaan nog niet wist. Dat is ook de reden dat ik graag met een lokale gids op pad wilde en niet met een georganiseerde touringtrip. We hebben vandaag de mooiste plekjes gezien en hadden anders ook niet al deze goede tips gekregen.

Benny geeft zelf ook aan het leuk te vinden om de meer niet toeristische plekken van Indonesië te laten zien. Hierdoor krijgen de toeristen een beter beeld van het echte leven in Indonesië. Benny vertelde ook dat hij zijn tour laatst heeft aangepast. Eerder ging hij altijd naar een andere krater maar die is onlangs door een rijke stinkerd gekocht. Hierdoor zijn de ticketprijzen flink omhoog gegaan. Van 30.000 IDR (ongeveer 1,80 euro) naar 300.000 IDR (ongeveer 18 euro) en dat is dan ook nog eens per uur! Benny vertelde dat hij het weigert om met toeristen nog naar deze krater te gaan waarvan hij weet dat het geld in de zakken komt van een rijke man in plaats van bij de lokale bevolking of de overheid. I couldn’t agree more! Sowieso is Benny een man met een hele duidelijke visie op het leven en gooit hij er zo tussendoor uitspraken uit die zo op een tegeltje kunnen. ‘Happiness is: Buy the things you need, not the things you want.’ ‘ You can buy medicine, but you can’t buy health’. ‘ You can buy the most expensive watch on the world, but you can’t buy time’. Ik kijk naast me en zie een apple horloge om Randy zijn pols en een Michael Kors horloge aan de mijne. Het brengt mij even terug in de reality. Hij heeft gelijk, de conclusie is ieder geval dat je gelukkig moet zijn met wat je hebt en niet alleen maar meer moet willen. Ik laat het bezinken en bedenk mij dat dit ook hier van toepassing is. Ik weet dat ik niet alles kan gaan zien van wat ik graag nog wil bezoeken in het land. Er is nog zoveel moois but ‘I can’t buy time’. Dus dan moet ik er maar voor zorgen dat ik extra geniet van hetgeen wij wel kunnen zien zonder bezig te zijn met wat ik allemaal mis.

IMG_4713

We sluiten de enerverende dag af met een drankje in de straat waar Benny ons nog wat laatste tips geeft. Ook vraagt hij of wij in zijn gele schrijfboek willen schrijven. Dat willen wij uiteraard. Benny grapt dan dat zijn gele boek hem meer waard is dan zijn eigen vrouw. Hij zou zo weer een nieuwe vrouw kunnen vinden maar zijn gele boek is onvervangbaar vanwege alle mooie recensies. Benny staat op en terwijl hij wegloopt roept hij weer al lachend ‘ de ballen’. Een betere afsluiting kan ik nu even niet bedenken 😉

Next destination: Yogjakarta.

I’ll keep you posted 🙂

Liefs Roos

4 gedachten over “Bandung

Geef een reactie