Bali

img_4115

Zaterdags komen we aan in Bali. Het is ruim 30 graden maar Randy staat te trillen als een rietje. Hij voelt zich helemaal niet lekker en duikt meteen het bed in. We hebben er een hele lange dag opzitten want we zijn vanaf 23:00 uur de vorige dag wakker en bij aankomst in ons hotel is het 21:00 uur.

De volgende ochtend heeft Randy het nog steeds steenkoud dus de housekeeping komt een extra dikke wollen deken brengen. Trek heeft hij niet en dat is toch wel een teken dat Randy zich echt niet goed voelt. Ik loop even wat rond in en om het hotel en merk dat ik het beklimmen van de Ijen Krater toch wel voel in mijn lichaam. Misschien moet ik bij terugkomst in Nederland eens gebruik gaan maken van de sportschool in plaats van ze alleen te sponseren!

Helaas blijft bij Randy de koorts aanhouden en hij blijft tot en met dinsdag in bed liggen. Ik luier wat bij het zwembad en ga ’s avonds naar een hele mooie Balinese dansshow. De mooiste dames voeren hier verschillende traditionele Balinese dansen op. Ze zijn prachtig gekleed en het is onder leiding van een traditionele band.

img_5376

De volgende dag besluit ik wat te gaan shoppen. In en om het hotel stikt het van de winkeltjes dus ik kan mijn lol op. Randy is stiekem even blij dat hij ziek is want hij had het vreselijk gevonden al deze winkeltjes met mij af te struinen. Maar als Randy niet ziek was geweest was dit cafeetje een prima alternatief voor hem geweest 😉

img_5351

We logeren de eerste paar nachten in Bali in het Inna Sindhu Beach Hotel. Familieleden, herkennen jullie het?

img_5408

Dit is hetzelfde hotel waar mijn opa en oma ieder jaar kwamen overwinteren. Het is inmiddels gerenoveerd maar ik herken het nog meteen. Het is een sfeervol hotel met een prachtig ingerichte tuin. Ik praat met de medewerkers en zij vertellen mij dat de manager hier al sinds de jaren ’80 werkt. Hij wordt erbij gehaald en na het tonen van een foto van mijn opa en oma zegt hij ze te herkennen! Hij vraagt enthousiast of ze ook zijn meegekomen en dan moet ik hem helaas vertellen dat ze allebei zijn overleden. We kijken samen nog wat oude foto’s door op mijn telefoon en lopen naar de tuin waar de bungalow staat waar zij altijd verbleven. De manager vertelt dat dit 1 van de hotels is waar altijd veel Nederlands-Indiers kwamen overwinteren wanneer zij met pensioen waren. Ik zie dat dit nog niet erg is verandert want het stikt hier van de gepensioneerden. Wij halen de gemiddelde leeftijd flink naar beneden in ieder geval 😉 Maar wel heel erg leuk om hier te zijn en alles nog te herkennen van de foto’s en filmpjes van mijn opa en oma.

Na al een paar avonden roomservice te hebben besteld wil ik toch wel heel graag de deur uit. Randy voelt zich heel ietsjes beter en besluit om mee te gaan. We lopen een klein stukje over de boulevard en zien een leuk tentje waar live muziek wordt gespeeld. Ik bestel wat te eten en Randy voelt zich na 1 koffie nog steeds niet lekker en besluit terug te gaan naar het hotel. Ik blijf nog zitten en geniet van de muziek. Er zitten ook 5 gezellige 50+ (precieze leeftijden werden niet onthuld) Australische dames die mij uitnodigen om bij hen aan te schuiven. Ik pak mijn spulletjes en ga erbij zitten. De dames zeggen vanaf dan ik vanaf dan ‘5 tijdelijke moeders’ heb die zich wel over mij zullen ontfermen 😉 We kletsen wat over onze reizen en dan blijkt dat 1 van de dames, Nelly,een aardig nootje kan zingen. Ze neemt de microfoon over en blijkt een echte entertainer. Binnen no time neemt ze de hele show over en stroomt het vol bij het café. Tussen de liedjes door kletst ze met het publiek en na een half uurtje bedankt ze ‘haar’ band en ‘haar’ gast, namelijk de oorspronkelijke zanger, die af en toe ook een notje mee mocht zingen. Nelly heeft nogal wat overtuigingskracht dus wanneer we na een gezellige avond afscheid nemen MOETEN we nog even met zijn allen op de foto 🙂

img_5426

Dinsdag vertrekken we vanuit Sanur naar ons volgende hotel in Kuta Beach. We komen in een heel mooi hotel en hebben een prachtig uitzicht op zee. De volgende dag voelt Randy zich gelukkig weer wat beter. We relaxen heerlijk aan de poolbar en er gaat weer Bintang in! Zeker een teken dat Randy zich weer beter voelt 🙂

img_0082

Ons laatste dagje besluiten we toch nog even iets van het eiland te gaan zien en gaan naar Ubud. We zien hier de meest mooie rijstvelden en gaan langs bij de Monkey Forest. Je moet echt goed letten op je spullen want de brutale apen trekken je zo alles uit je handen. Je kon wat bananen kopen waardoor de apen op je schouder komen zitten om deze op te eten. Het probleem was alleen dat de kleine schattige aapjes dan heel snel door de grote, weet ik hoe veel kilo wegende, apen werden verdreven. Deze enorme grote mannetjes apen klimmen via je kleding naar boven en ik wist niet of mijn gehaakte rokje en hempje dit gingen overleven. Ik paste dus 😉

img_4072

Hierna gaan we door om te lunchen en hier hebben we echt een geweldig uitzicht op de Batur vulkaan. Zo wil je toch iedere dag van je lunch genieten?

img_4048

Onze laatste avond breekt aan en we gaan het bruisende Kuta nog even in. Ik wilde nog even lekker gaan shoppen maar hier waren de weergoden het niet mee eens. Het komt met bakken uit de hemel dus, met een gelukje voor Randy, gaan we maar naar een restaurantje om te genieten van ons laatste keer dineren in Indonesië.

Ik kijk terug op een heerlijke, emotionele maar absoluut prachtige reis door Thailand en Indonesië. Wat hebben we veel bijzondere dingen gezien en ervaren. Ik ben verliefd geworden op het land en de lieve en vriendelijke mensen hier. Er is nog zoveel moois te zien en te beleven in dit prachtige land! Ik heb op en top genoten en weet dat ik hier zeker nog een keer terug ga komen!

Iedereen bedankt voor alle leuke en lieve berichtjes op mijn blogs 🙂 Dat waardeer ik zeer!

img_4115

Liefs Roos

 

2 gedachten over “Bali

  1. Roos wat heb je dit weer met humor geschreven. Geweldig! En wat prachtig dat jullie deze reis hebben gedaan. Opa en oma zouden trots op je zijn. Liefs mama

Geef een reactie